کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 16

پوشید سراپای در و دشت و دمن را

چهرهٔ ملک الشعرای بهارشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 13

    من بر ز برکوه نشسته به یکی کاخ

    #
  2. 14

    نظاره کنان جلوه گه سرو و سمن را

    #
  3. 15

    ناگاه یکی سیل رسید از دره ای ژرف

    #
  4. 16

    پوشید سراپای در و دشت و دمن را

    انتخاب‌شده
  5. 17

    هرسیل ز بالا به نشیب آید واین سیل

    #
  6. 18

    از زیر به بالا کند آهیخته تن را

    #
  7. 19

    گفتی زکمین خاست نهنگی و به ناگاه

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 16 از «شماره ۱۴ - به یاد وطن (لزنیه)» است.