یا برد سفه آبروی دانش وفن را

تاربک شد آفاق توگفتی که بعمدا

یکباره زدند آتش ، صد تل جگن را

گفتی که مگرجهل بپوشید رخ علم

گم شد ز نظر آن همه زیبایی و آثار

وین حال فرا یاد من آورد وطن را

شد داغ دلم تازه که آورد به یادم