در وادی اصلاح ، ره تازه شدن را

بالجمله محالست که مشاطه تدبیر

از چهره این پیر برد چین و شکن را

جز آنکه سراپای جوان کردد و جوید

ایران بود آن چشمه صافی که بتدریج

بگرفته لجن تا گلو و زیر ذقن را

کو مرد دلیری که به بازوی توانا