مر مرا باید زبانی دیگر و طبعی دگر

تاکند زیب و طراز عالم امکان تو را

ذات تو قائم به یزدان ، ذات ما قائم به تو است

جلوه ذاتند عقل و نفس و جسم و جان تو را

تاشوم چونانکه شایسته است مدحت خوان تو را

با زبانی این چنین و با بیانی این چنین

خودکجا شاید سرودن مدحتی شایان تو را