پس درایوان گشادو، دیده چه دید؟

چون به ( میزد) اجتماع مهمانا

پیر مغان شانه زد به روی و به موی

مغبچگان هر طرف شتابانا

گشته به شب چیره مهر تابانا

وز در ایوان فروغ نور گرفت

مجمره و آذر ورهرانا