وز در ایوان فروغ نور گرفت

مغبچگان هر طرف شتابانا

پس درایوان گشادو، دیده چه دید؟

گشته به شب چیره مهر تابانا

مجمره و آذر ورهرانا

آذر وهران چو آذران بزرگ

زیور مهن است و زینت مانا