چون عید شد سال دگرشد عیدگه پر شور و شر

افتاد از بادی دمان برخاست غوغا و شغب

مرد از جماعت شد خجل ، زان ناتوانی منفعل

بر ورزش تن داد دل ، بگشاد بازو بست لب

مردم دوان در یکدگر، بهر تماشایی عجب

گردونه ای آمد دوان بر چار گامیش جوان

وز پی جوانی پهلوان ، زیبا رخ و دیبا سلب