کان کس که داندکیمیا، پنهان کند ز اهل طلب

این پیش جان ها اندکست این از هزار آیت یکست

این بهر ارباب شکست از باغ معنی یک خشب

زین وانمودن ها برآ، زی نانمودن ها گرا

زان کیمیای مردمی کان هست اصل بی غمی

دریاب تا سطح زمی ، پیشت شود کان ذهب

وانگه برآی از بیخ و بن وزکیش و آیین کهن