مخلوق را بینی مصر، اندر ضلال مستمر

چون رستمت زاری کنان بینم همه تن پرثقب

برگرد زی اصل سخن عذر آور از فصل سخن

تا خود گه وصل سخن از وصل برخوانی خطب

نه تن ز ورزش مقتدر، نه جان ز تمرین منقلب

نابوده یک ساعت مقیم ، اندر صراط مستقیم

امات غیرتشان عقیم ، آباء همتشان عزب