نه تن ز ورزش مقتدر، نه جان ز تمرین منقلب

برگرد زی اصل سخن عذر آور از فصل سخن

تا خود گه وصل سخن از وصل برخوانی خطب

مخلوق را بینی مصر، اندر ضلال مستمر

نابوده یک ساعت مقیم ، اندر صراط مستقیم

امات غیرتشان عقیم ، آباء همتشان عزب

اینجا وفا و شرم کو، یک یار با آذرم کو