اندر ذهاب ، خوابگه خود نهادگرم

و آمد ز پاک یزدان او را بسی خطاب

چون یافت قرب وصل ، دگرباره بازگشت

سوی زمین ، ز نه فلک سیمگون قباب

همخوابگاه خویش چنان یافت در ایاب

از فر پاک مقدمش امروز گشته اند

احباب در تنعم و اعدا در اضطراب