یا کاویان درفش است از باد مضطرب

چون بیضه های زرین پر شکر و گلاب

سیب سپید و سرخ به شاخ درخت بر

گویی ز چلچراغ فروزان بود حباب

وان گونه گون گهرها تابان از اضطراب

انگور لعل بینی از تاک سرنگون

وان غژم هاش یک به دگر فربی و خوشاب