تو را سزد که کنی خانه ادب آباد

به جاه و مرتبه ، عهد تو شد ضمان ادب

ز نیروی خردت سبز، مرغزار علوم

ز رشحه هنرت تازه ، بوستان ادب

که از سلاله فضلی و خاندان ادب

شگفت نیست که نیروی رفته باز آید

ز اهتمام تو در جسم ناتوان ادب