که بس فراخ بود عرصه جهان ادب

ولی چه سودکه ننهد مدیر باز نشست

میان بی ادبی فرقی و میان ادب

به هر که شعر تراشد ادیب نتوان گفت

بسی مکانت و بسیار منزلت باید

کراست قلب و زبان ، منزل و مکان ادب

روا مدار که گردد ذلیل هر دجال