فتنه بود صعوه و سرنیزه باز

فتنه شود از سر سرنیزه پست

بس سر سرکش که به سرنیزه رفت

بس دل ریمن که ز سرنیزه خست

ظلم بود ماهی و سرنیزه شست

همره سرنیزه بباید دو چیز

مغز حکیم و دل یزدان پرست