ستوده خوی و ستوده رخ و ستوده لقاست

بسان حضرت صدرالانام ، اسمعیل

که عکس چهره اش آئینه خدای نماست

گشاده دست وگشاده دل وگشاده جبین

به جز رضای خدا چون نخواست چیزدگر

خدای نیز بدادش هرآنچه خود می خواست

جلال داد و شرف داد و علم داد و عمل