بر دلم از باغ داغی ، وز گلستان حسرتی است

اندرین کشور تبه گشت آسمانی گوهرم

لعل را کی در دل کوه بدخشان قیمتی است

وعده باغ وگلستانم مده کاز فرط یاس

منع می کردن چه حاصل کان بود درمان درد

درد را بزدای ازین دل ، ورنه درمان آلتی است

هیچ تدبیری ازین کشور نگرداند بلا