نی بودشان مبدئی در فکر و نی شان غایتی است

صحبت من زحمتی شد بهر این بی دانشان

صحبت دانا بلی از بهر نادان زحمتی است

نی هوادار تعین ، نی مرید اعتبار

بنده وقتند، بی بیم بد و امید نیک

جمله را هر دم هیولایی و هرآن صورتی است

گر ز احسان ضربتی ز آنان بگردانی به مهر