نشان سیرت شاعر، ز شعر شاعر جوی

گدایی آرد اشعار شاعری که گداست

کلام هر قوم ، انگاره سرایر اوست

اگر فریسه کبر است یا شکار ریاست

که فضل گلبن ، در فضل آب و خاک و هواست

درست شعری ، فرع درستی طبع است

بلند رختی ، فرع بلندی بالاست