به تخت ملک ، فریدون ، به پیش صف رستم

همه قریحه فردوسی سخن آراست

برون پرده ، جهانی ز حکمت است وهنر

درون پرده ، یکی شاعر ستوده لقاست

به احتشام ، سکندر، به مکرمت داراست

به گاه پوزش ، خاک و به گاه کوشش ، آب

به وقت هیبت ، آتش ، به وقت لطف ، هواست