به وقت خشیت ، چون نره دیو خورده قفاست

عتاب هاش ، چو سیل دمان ، نهنگ او بار

خطاب هاش ، چوباد بزان ، جهان پیماست

به گاه رقت ، چون کودک نکرده گناه

به وقت رای زدن ، به ز صدهزار وزیر

که هر وزبری ، دارای صدهزار دهاست

به بزم سازی ، مانند باده نوش ندیم