با جهانداری نسازد علقه خویش و تبار

این چنین باشد شهی کاو فاضل و نام آور است

گر پسر فاضل تر بود از پدر ،نبود شگفت

زان که خون ناف آهو اصل مشک اذفر است

پادشاهی مادری نازای و نسلی ابتر است

بر دل مردم نشین کاین کشور بی مدعی

ساحتش پر نعمت و گنجینه اش پر گوهر است