خسرو معصوم را مدح و ثنایش درخور است

خاطر پاکت مبادا خالی از نور امید

زان که ما را گر امیدی مانده باشد زین در است

منت ایزد را که ایران خسروی معصوم یافت

لاله گون بادا به باغ ملک ، چهر بخت تو

تا به فروردین چمن پر لاله و سیسنبر است

فال فرخ زن شهنشاها ز گفتار بهار