دلی بایدت روشن و تن درست

که فرجام سستی سرافکندگی است

به سختی دهد مرد آزاده تن

که پایان تن پروری بندگی است

اگر جانت جویای فرخندگی است

کسی کاو توانا شد و تندرست

خرد را به مغزش فرو زندگی است