دل من فتنه برآن سوسن و سیسنبر اوست

« دل آن ترک نه اندر خور سبمبن بر اوست

سخن او نه ز جنس لب چون شکر اوست »

بینی آن زلف که سیسنبر و سوسن ، بر اوست

چون فروپیچد و برتابد و بر بندد

گوئی از غالیه اکلیلی زبب سر اوست

باز چون برفکند بند و رها سازد زلف