گوئی از مشک یکی پیرهن اندر بر اوست

چون فروپیچد و برتابد و بر بندد

گوئی از غالیه اکلیلی زبب سر اوست

باز چون برفکند بند و رها سازد زلف

ابلهان جمله درازند و دراز است آن زلف

به افسون ها که در آن حلقه افسونگر اوست

چون سرش چیده شود نیک پسندیده شود