که پریشانی یک شهر به زیر سر اوست

چون سرش چیده شود نیک پسندیده شود

که بدان فتنه گری گو تهی اندر خور اوست

سرآن زلف ببرند به آئین و رواست

هر درازی نبود ابله و هرگونه رند

زانکه هرکس را بخشایشی از داور اوست

دلبر من نه دراز است و نه کوتاه ، بلی