کشت دین تشنه بدو، خون حسین آبش داد

تا ابد سرخ ز صهبای فنا ساغر اوست

در ره دین ز برادر بگذشت و ز پسر

شاهد واقعه ، عباس و علی اکبر اوست

این حدیث لب عطشان و دو چشم تر اوست

لکه چهره شمس وکلف عارض ماه

ازلی دورنمائی ز غبار در اوست