وین مه نو اثر نعل سم اشقر اوست

لکه چهره شمس وکلف عارض ماه

ازلی دورنمائی ز غبار در اوست

پهنه گردون میدانگه جولان شه است

دو دل است او را در رزم ، یکی در سینه

وز بر جوشن ، پوشیده دل دیگر اوست

او جهانست و، زمین است عقابش و آن رمح