کثرت چو برافتاد دوبینی رود از بین

برقی است که جزیک نفسش نورو ضیا نیست

دوزخ بود اینجا و بهشت است هم اینجا

هم نیز جز اینجا سخن از خوف و رجا نیست

توحید همین است ، یکی هست و دوتا نیست

در باغچه ای خرمن گل دیدم وگفتم

فرداست کز این توده گل غیر هبا نیست