غصه بیهوده پی زندگی مخور

شاد زیاد آن که بدین غم دچار نیست

شاد زی وگام زن و نان به دست کن

کز حسد و کینه کسی رستگار نیست

زندگی و غصه بهم سازگار نیست

رو به جهان درنگر از دیده « بهار»

ای که ترا خادم و خیل و زوار نیست