تو را سوی من جاه و مقدار نیست

زگیتی به واقع دل آن کس کند

که این گیتی اندر برش خوار نیست

اگر برکنی دل ز ناخواسته

یکی شارسانی است ، دیگر سرای

کجا جای کشت و ده و دار نیست

همه نعمتی هستش الا در او