ظلمت نومیدی و ضعف تن و فقدان نور

در میان این رقیبان چون توان ماواگرفت

دیو نومیدی ز ناگه سر به کوشش برد وگفت

جهدکم کن کاین جهان مهر از ضعیفان واگرفت

سرش زبرافکند و لرزان ساقش استرخا گرفت

روز دیگر تافت بر وی لکه ای از آفتاب

وان تن دلمرده را باز و مسیحآسا گرفت