گفت اگر بگذارمی این سقف و بینم فیض نور

سایه بید قوی دستی به زیر پاگرفت

اندر آن حسرت برآورد از سرگرم وگداز

آتشین آهی که دودش دامن صحراگرفت

صنعتی سازم که با صیتش توان دنیاگرفت

از قضا لطف نسیم آن ناله جانسوز را

برد سوی بید و در قلب رئوفش جاگرفت