جلوه اش زاعجاب ، راه دیده بینا گرفت

طره و جعد و بناگوش زمردگونش را

در بساکی خرم از پیروزه و میناگرفت

منظرش از دور، دامان دل دانا کشید

ضیمران خندان که مهر ناصحی مشفق گزید

بید بن خرم که دست مقبلی داناگرفت

آن یکی زان پایمردی زبنتی وافر فزود