ضیمران خندان که مهر ناصحی مشفق گزید

در بساکی خرم از پیروزه و میناگرفت

منظرش از دور، دامان دل دانا کشید

جلوه اش زاعجاب ، راه دیده بینا گرفت

بید بن خرم که دست مقبلی داناگرفت

آن یکی زان پایمردی زبنتی وافر فزود

وین دگر زان پاسداری رتبتی علیاگرفت