آن یکی زان پایمردی زبنتی وافر فزود

جلوه اش زاعجاب ، راه دیده بینا گرفت

ضیمران خندان که مهر ناصحی مشفق گزید

بید بن خرم که دست مقبلی داناگرفت

وین دگر زان پاسداری رتبتی علیاگرفت

هرکسی کاز دور آن اکلیل گل را دید گفت

لوحش الله کاین شجر تاج ازگل رعناگرفت