وین دگر زان پاسداری رتبتی علیاگرفت

ضیمران خندان که مهر ناصحی مشفق گزید

بید بن خرم که دست مقبلی داناگرفت

آن یکی زان پایمردی زبنتی وافر فزود

هرکسی کاز دور آن اکلیل گل را دید گفت

لوحش الله کاین شجر تاج ازگل رعناگرفت

بود ازنیلوفری با آن ضعیفی شش صفت