عاقبت خود اندر آن چاه اوفتادی ، نوش جانت

در حضور پهلوی اردنگ خوردی ، مزد شستت

هی کتک خوردی و هی بالا نهادی ، نوش جانت

در سر راه خلایق از جهالت چاه کندی

در دلت بنشست هر نیری که از شست خیانت

جانب دل های مظلومان گشادی، نوش جانت

همچو عقرب بودی آبستن به زهرکین و لیکن