در بر میز مجازات ایستادی ، نوش جانت

همچو عقرب بودی آبستن به زهرکین و لیکن

خصم جانت گشت هر طفلی که زادی ، نوش جانت

سال ها در پشت میز ظلم بنشستی و آخر

مدتی چشم و چراغ مملکت بودی و اینک

چون چراغ کور پیش تندبادی ، نوش جانت

آنچه در شش سال کشتی جمله خوردی باد نوشت