بستند مردم را زبان تا کس نداند رازشان

زنده به دیو است این بدن این دیو هرگز کی مرد

هر خواجه محض آزمون چو ن اشتر مست حرون

بر مردم خوار زبون نهمار پراند لگد

چون شبروی کاندر نهان بر پای درپیچد نمد

هر یک به تاراج وطن دامن زده چون تهمتن

وز دوکدان پیرزن برداشته سهم و رسد