بر صفحه دفتر کند پیدا یکی کان بسد

طبع « وثوق » پاک جان آن خواجه بسیاردان

شاید که این راز نهان بهتر نماید گوشزد

الماس رومی برکند پولاد هندی سرکند

« بگذشت در حسرت مرا بس ماه ها و سال ها»

تا مصرعی گویم کجا با مصرعش پهلو زند

کی هست یک را در نظر مانند صد قدر و خطر