ای ماهروی سرو سهی قد

چون کاتبی که با قلم سرخ

بر صفحه سیاه کشد مد

برخیز و بزمگاه برافروز

در دلبری مباش جفاکار

در دوستی مباش مردد

دریاب قدر صحبت پیران