غالی خداش خواند و من آن را

پیغمبر کریم ممجد

زبرا که بود آن دل و آن دست

پیوسته از خدای موید

نپذیرم و نه زود کنم رد

چون بنده جویدی ره دادار

باقی نماندی به میان حد