نپذیرم و نه زود کنم رد

زبرا که بود آن دل و آن دست

پیوسته از خدای موید

غالی خداش خواند و من آن را

چون بنده جویدی ره دادار

باقی نماندی به میان حد

خلق بشر خدای بدان کرد