دربغ و دردکه این روزگار سفله نواز

مرا فتوت ذاتیش سوی خواجه کشید

وز اصطناع و حمایتش چار سال تمام

به کار بودم و فارغ ز قیدگفت و شنید

به جای مرغ سخن گوی ، زاغ بنشانید

بزرگوارا! از فیض رشحه قلمت

زکشتزار خیالم گل وصال دمید