به اصفهان زری آری طبرزد و فانید

بزرگوارا! از فیض رشحه قلمت

زکشتزار خیالم گل وصال دمید

به ری طبرزد و فانید از اصفهان شد و تو

چون از سیاه و سپیدم تهی است کف ، صله ات

سخن فرستم وکاغذکنم سیاه و سپید

هماره تا ز خراسان دوباره تیغ زند