سوار چرخ ، که در خوروران به خون غلطید

چون از سیاه و سپیدم تهی است کف ، صله ات

سخن فرستم وکاغذکنم سیاه و سپید

هماره تا ز خراسان دوباره تیغ زند

تو شاد باش و ز فضل و ادب حمایت کن

گذشته اخترت از تیر و قدرت از ناهید