آنکه بداند شناخت شاهین از خاد

اینک بنگر بهار را که شدش طبع

شیفته بر مدح تو چو کاه به بیجاد

داند کش طبع را چه پایه و مایه است

بود درین آستان پدرش صبوری

چندی مدحت سرای و داد سخن داد