گل شکفد بامداد از بر گلبن

داد بباید کنون به عیش و طرب داد

بر گل سوری خوش است باده سوری

وبژه ز دست تو ماهروی پریزاد

چون دو رخ لعبتان خلخ و نوشاد

صبح دوم کافتاب خندد بر کوه

بر سر یک شاخ ، گل بخندد هفتاد